Buiten regent het. Niet hard maar gewoon van die regen dat je eigenlijk denkt; zal ik dan toch maar even?
Nee.. Zoiets kan best depressief werken dat je op je vrije dag naar buiten kijkt, maar het kan er ook voor zorgen dat je lekker op je bank ploft en een zwart wit film gaat kijken,
Zo eentje waar mensen elkaar nog groeten op straat en zingen als het regent.
Heerlijk nostalgisch wordt je daarvan! Ik moet zo op de fiets door diezelfde regen naar mijn atelier fietsen. Das best een eindje, een half uur tot drie kwartier.
Ik kijk op de buienradar en zie dat het over een paar minuten stopt. Ok, denk ik bij mezelf, we gaan ervoor! En de rit door het bos met mooie gekleurde bomen fluistert me al toe.
Heerlijk vind ik het om te fietsen door de harde wind, langs weilanden en boerderijen en langs uitscheldende school kinderen?
Ja,.. Uitscheldende schoolkinderen. In groepjes passeren ze me grote donkere jassen aan, twee zo groot als hun zelf. "Dikkerd...." zegt eentje terwijl hij langs me fietst.
Ik denk: ach ja,...
De volgende dag fiets ik met een vriendin hetzelfde pad. Ze heeft net een nieuwe camera gekocht en is helemaal enthousiast geworden door de mooie bomen en alle kleuren!
Ze stopt en pakt haar camera terwijl ik een eindje verderop stop.
De scholen zijn uit en het fietspad is het domein geworden van schreeuwende kleine jongetjes met overslaande stemmetjes die oudere meisjes achterna fietsen. Hier midden in het boerenlandschap lijkt het wel een snel weg van voorbij gaande schoolkinderen die in groepjes stoer zijn. In de verte zie ik weer zon groep 14-jarige jongetjes met overslaande stem aankomen. Ik draai me om naar mijn vriendin, en hoor ineens een jongen spugen. Vlak voor mij valt een grote groene kleuter roggel op de grond. Hij kijkt me stoer/bang aan en ik wil er wel wat van gaan zeggen maar denk : ach ja...
Later op de fiets vertel ik aan mijn vriendin het verhaal: "Dat meen je niet!"
Ze schrikt ervan en zegt dat ze dat soort dingen helemaal niet doorheeft.
Het hoort erbij als je dik bent. Het hoort erbij dat je zomaar commentaar kan krijgen waar je niet op zit te wachten. Maar het ergste van dit alles is, dat anderen die om je heen zijn het niet door hebben. Je moet het later vertellen maar dan is het al te laat. En dat is ook logisch!
Die mensen die er geen last van hebben, letten er ook niet op en komen het ook niet tegen.
Ik denk ook niet dat je het de anderen kwalijk kan nemen dat ze het niet zien. Omdat ze jou zien als de persoon die je echt bent. Je gaat op een gegeven moment door iemand heen kijken en ziet niet meer dat iemand dik is of iets anders is of heeft. Je gaat er ook vanuit dat die anderen in de wereld dat ook zien. Maar dat is niet zo. The cover of the book is stil there..
We praten er nog even over en dan komen we tot de conclusie die ons alletwee aan het lachen maakt."Weet je wat Em?" De volgende keer dan zeg je het en dan gaan we er iets tegen doen. Iets wat nog veel erger is dan dik zijn. Iets waar zon ventje niet tegen op kan. Ik vind jou namelijk heel mooi en absoluut niet lelijk! " zegt ze. "Weetje wat? haha! Ik weet het! "
Ze kijkt me aan, haalt een keer diep adem, en schreeuwt: "LIEVER DIK DAN LELIJK!"
De columns van Rubensdating worden geschreven voor de leden van Rubensdating en kunnen ook worden gelezen door niet leden, wij stellen het dan ook zeer op prijs als je deze column deelt met anderen om de gedachte achter de columns een groter bereik te geven.
Klik hieronder op 1 van de socialmedia icoontjes.
 |
