Rubensdating

Als kind was ik vaak bij mijn oma. De jongelui speelden toen nog op straat en als het goed weer was, zaten de buren buiten op hun vouwstoeltjes, legden een kaartje of praatten wat bij. Bij oma thuis rook het altijd naar lekker eten. Verse soep op zaterdag, hemels lekkere wafels in de winter. De boterhammen werden rijkelijk besmeerd met roomboter en de melk was er vol. En wanneer oma in haar deurgat stond, was dat ook vol! Een flinke dame met een weelderige boezem, de sneeuwwitte haren in een knotje, pientere ogen en een warme glimlach.

Bij oma logeren was altijd een feest. Ik mocht van haar naar Avro's TopPop kijken met het geluid loeihard, want zelf hoorde ze toch niet meer zo goed. Zij moest enkel haar "gesproken dagblad" zien, oftewel het journaal op TV. En dan was er het bedtijdritueel. Eerst ging de jurk uit, dan de bruine kousen die met chartellen vasthingen aan een immens, huidkleurig corset. En naarmate ze, haar adem telkens inhoudend, haakje per haakje losmaakte, kwam er steeds meer mals en warm lijf tevoorschijn. Eénmaal bevrijd, de borsten niet meer zo pront ondersteund, ging het flanellen slaapkleed aan. Dan verwijderde ze de kammetjes aan weerszijden van het hoofd, het haarnetje, de haarspelden en een waterval van witte haren viel naar beneden. Het reikte tot aan haar knieholtes! Ze vlechtte de haren in één lange staart, zwiepte die over haar rug, nam de 'nachtemmer' in de hand en dan ging het de krakende trap op, naar boven. Het bed had hagelwitte, gesteven lakens, kussens met pluimen die soms prikten in je wang, met een 'matrasbak' als bedbodem, te vergelijken met de huidige boxsprings. Wanneer oma bewoog, bewoog het hele bed en zo deinde ik in slaap, als op een luchtmatras in een golvende zee.
 
Kleine meisjes worden groot en naarmate ik groeide, bleek dat ik de genen van oma had geërfd. Zo sta ik op mijn elfde op de klasfoto met een C-cup, tussen allemaal magere meisjes die nog niet aan hun eerste BH toe waren. Op mijn twaalfde moest ik een uniform aan voor de katholieke meisjesschool. Ik herinner me nog haarfijn de opmerking van de winkeljuffrouw: 'Daarvoor zullen we moeten zoeken tussen de damesmaten!' en ze priemde met een vinger richting mijn grote boezem. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte! Tegen mijn dertiende had ik het lichaam van Marilyn Monroe, maar ik voelde mij een olifant in poppemiekesland. Terwijl zij aan de haal gingen met de leuke jongens, kreeg ik al de oude venten achter mij aan. Op mijn zestiende besloot ik er wat aan te doen en ging op dieet! Tien kilo kwijt, maar de boezem bleek niet in te dijken, nadien weer 15 kilo bij. Het brooddieet, eetlustremmers, het soepdieet, maaltijdvervangers, je kan het zo gek niet bedenken, of ik probeerde ze uit. Met steeds hetzelfde resultaat, een paar kilo's eraf en opnieuw meer erbij. Ik was een jojo geworden! Als ik nu terugdenk aan dat jonge, ronde, mooie, maar zo onzekere meisje, dan zou ik haar in mijn armen willen sluiten, haar zeggen dat het allemaal wel goed komt.
 
Immers, een tiental jaar geleden, ondertussen heel wat wijzer geworden, nam ik de enige juiste beslissing: ik kieperde alle light producten, vieze magere dressings en smakeloze yoghurts de vuilnisbak in! Ik leerde van mezelf te houden. Een proces dat verliep met vallen en opstaan. Met strijden tegen vooroordelen, met leren je niets aan te trekken van de mening van anderen. In plaats van mijn boezem weg te stoppen in veel te ruime tentjurken, draag ik nu gecentreerde kledij met diep decolté. Ik eet zonder enige gène in het openbaar ijsjes en pralines en vang ik een meewarrige blik op van een toevallige voorbijganger, dan kijk ik vrolijk terug! Wanneer ik in bed beland met een vriend, blijven de lichten aan en de lakens teruggeslagen. Ik heb ondervonden dat veel heren houden van gelukkige, ronde madammen. Ook al lopen zij dan ongelukkig op straat met hun maatje 38 aan de arm, hun blikken wanneer ik ze voorbijwandel, spreken boekdelen.
Dames en heren, ik ben een vrouw met een missie! Werp af dat juk en wees blij met wie je bent! Aantrekkelijk zijn begint bij je zelfbeeld, voel je je goed in je vel, dan straal je dat uit! Gaan je vrienden/vriendinnen op het zoveelste dieet? Vertel hen dat ze mooi zijn zoals ze zijn, dat ze zich voor niks of niemand hoeven te schamen. En misschien gaan ze je op een dag geloven, voelen ze ook die bevrijding!
 
Ter ere van mijn oma zaliger, aan wiens genen ik mijn voluptueuze lijf heb te danken, heb ik een corset gekocht. Nee, geen oudbollig, vleeskleurig ding (sorry oma), maar zwart met scharlakenrood dessin. En wanneer ik de perfecte jurk gevonden heb, dan zal ik het met enige fierheid en wulpsheid dragen, als bovenkledij, een rubensaalse schone waardig! De intelligente, lieve, grappige heer, die dan graag trots met mij aan zijn arm paradeert, mag zich bij deze melden op mijn profiel ;-)
 
Cordelia,
Rubens' topmodel :-)