Rubensdating

Allebei weten we het. Na enkele weken daten is nu het moment daar. Over een uurtje zal hij hier zijn en ik ben weer net zo nerveus als bij onze eerste ontmoeting.
Het is een bijzondere avond, dus ik wil er zo goed mogelijk uitzien. Ik stap onder de douche vandaan en bind een handdoek om mijn natte haar. In de spiegel kijken 2 angstige ogen me aan. Nog maar even niet denken aan wat er komen gaat. Met een pincet epileer ik mijn wenkbrauwen en daarna breng ik wat make-up aan. Een goede voorbereiding is het halve werk. En nog belangrijker, het leidt wat af van wat er komen gaat. Ik maak de handdoek los en mijn haar valt over mijn schouders. Krullen of steil vandaag? Vandaag maar steil. Handiger als hij met zijn vingers door mijn haar woelt. Minder pijnlijk ook.

Ik föhn mijn haar glad en trek een vrolijk gekleurde blouse aan. Zwart staat namelijk zo gereserveerd. Bovendien komen mijn ogen nu mooi uit. Ik ga op de bank zitten en trek mijn blouse recht. Op de klok zie ik dat het inmiddels 19.30 uur is. Over een half uur komt hij. Ik schenk iets te drinken in, door de spanning krijg ik een droge mond. De radio speelt zachtjes op de achtergrond en omdat het winter is en vroeg donker, maak ik het gezellig met wat kaarsjes.

Mijn gedachten dwalen af. Vanavond zal hij me voor het eerst zonder mijn kleren zien. Zal hij me wel mooi vinden? Eigenlijk sta ik er niet eens zo bij stil hoe hij er uit zal zien. Ik word uitsluitend door mijn eigen angst geleid. Dat ook hij onzeker kan zijn, komt niet eens in me op. Door het doordringende geluid van de bel schrik ik op uit mijn gedachten. Hij is er.

Hij komt binnen en geeft me een vluchtige kus. Dit maakt me onzeker. Zou ik me vergist hebben? Vindt hij me nog wel leuk? Dan hangt hij zijn jas op en gaat op de bank zitten. Ik zet een mok dampende koffie voor hem neer en ga naast hem zitten. Gelukkig komt al snel het gesprek op gang en praten we zoals we de voorafgaande keren ook hebben gedaan. Af en toe pakt hij mijn hand en aait over mijn been. Hij kijkt me met zijn mooie ogen doordringend aan, zoent me en nog voor we de koffie op hebben pakt hij mijn hand en leidt me naar mijn slaapkamer.

Hij houdt mijn gezicht in zijn handen en zoent me vurig op mijn mond. Hij fluistert lieve woordjes in mijn oor en bij elk stapje dat we verder gaan kijkt hij me aan om te zien of ik het ook wil. Of het niet te snel gaat voor me. Langzaam voel ik de angst uit mijn lichaam glijden en maakt dit plaats voor puur genot en volledige overgave. Ik weet dat het goed zit tussen ons.

Inmiddels zijn er jaren verstreken. En ondanks dat ik nu ouder, wijzer en zelfbewuster ben, blijft er altijd een stukje onzekerheid. Wel laat ik me daar steeds minder door leiden. Hoe meer ik mijn angst laat varen, hoe minder reden ik heb om bang te zijn. Door angst verlies ik mezelf. Door de angst te verliezen, vind ik mezelf juist terug. Ik ben niet alleen mijn gewicht, ik ben zo veel meer dan dat. Bovendien, hoe meer ik durf te genieten van mijn eigen lichaam, hoe meer ik kan genieten van het lichaam van een ander.

Iedereen heeft zijn eigen onzekerheden. Maar ooit vind je diegene bij wie je dat gevoel los kunt laten, of zelfs helemaal niet zult voelen. Koester elke ervaring, hoe eng of spannend het ook is. Liever spijt van de dingen die je wel hebt gedaan, dan spijt van de dingen die je graag wilde doen, maar nooit gedurfd hebt. Ga de uitdaging aan. Wees jezelf. Loop niet te hard van stapel, maar bepaal je eigen tempo. Niet alleen tussen de lakens of op het emotionele vlak, maar in alle aspecten van het leven en de liefde. Volg je gevoel en stort je niet vol overgave op een man, maar geef je wel volledig over aan de liefde voor hem.
Dit geldt natuurlijk ook andersom.
Dus, jij daar, leuke man, zullen we ons samen overgeven?

---

Deel deze column met andere:

Share

Hallo IkBenHet! Alle respect voor deze mooie column en jouw openheid over dit onderwerp. Het is en blijft spannend, om niet te zeggen doodeng, die eerste keer uit de kleren met een nieuwe minnaar...wat mij het meest trof in je verhaal is dat je er eigenlijk niet eens bij stil staat hoe hij er uit ziet, omdat je zo bezig bent met je eigen ansten.....en uiteindelijk de ontspanning en overgave die volgt als je weet dat het goed zit..prachtig. Zeker weten, ga die uitdaging maar aan, ervaar, voel, leef! En blijf bij jezelf en volg je gevoel. Handelen vanuit zelfrespect zal respect afdwingen, ook hierin...Mijn ervaring is zeker wel dat het scheelt als je weet dat die man tegenover je houdt van je rondingen. Maar uiteindelijk begint het met de liefde die je voor je eigen rondingen kan opbrengen. Alles begint bij jezelf....

Mijn complimenten voor jouw column!

Caroline

Wat een ontzettend leuke column zeg!
Je hebt het mooi verwoord...

Succes! ;)

Prachtig geschreven!
en dit is ook zeker waar dat wat betreft wij mannen ook onze onzekerheden hebben.
als die ene man of die ene vrouw zielsveel van je houdt zien ze die kleine onevenheden niet daar waar jij ze wel ziet.
geniet ervan dat je bemind word en bemin een ander zoals jij bemind zou willen worden.
en geloof mij...dan zul je echt genieten.

heel mooi geschreven, mijn complimenten!
zo'n mooi stuk is een reactie waard.
Lees graag meer columns van je, en die leuke mannen gaan je vast mailen! Dat is het begin.

Liefs
Gabri/happybbw

Hoi ik denk dat bij het niet accepteren van ons lichaam voral de omgeving een heel mbelangrijke rol speeld. mWant het de fam of vrienden net zo als de reclame... Hebben hun zich wat moi is. Soms baal ik ervan ik denk ik had beter in de tijd van rubens kunnen leven :).
Maar een geheim (veel mannen houden er niet van als een vrouw veel makeup gebruikt).Of het haar heel bijzonder stylen..
De meeste denk ik willen gewoon een ECHTE person. Goed verzorgt maar niet overdreven poppenachtig..
Als jij dit zelfvertrouwen hebt dit de doen dan kom je ook heel anders over. Ik persoonlijk vind makeup rond de ogen leuk. een beetje zwart of blauw... Maar decent...
Dan betoon jij wat er al moi is :)
En of die andere jou moi vind of niet is als nog die mening van en ander...
Belangrijk is dat je je zelf moi vind. Als je dit altijd in gedachten hebt doet jou niets meer zo snel pijn. Omdat jij niemand de power geeft over jou lot te beslissen. Ik zie dit vaker dat vrouwen total een andere mens worden als zij een relatie ingaan.. zij geven zich vaak zelf op..
Zij laten oude vrienden in de steek en leven alleen nog voor een ander. Het zou toch moi zijn als dit meer vrouwen zouden begrijpen dat er maar weinig mannen zijn die zo een vrouw willen. Omdat zij een leeg omhusel is..
Ik weet ik ben een beetje van het thema ... ;)
Maar ja ik vind alles hangt met elkaar samen . De binnenkant en de buitenkant is eens. Want als je ongelukig bent straal jij dit ook uit. en als jij verliefd bent ook :). En ik heb er echt weer zin om weer verliefd te worden :).
Nou mensen ik hoop dat idereen van ons een positiefe kijk op zich zelf kan hebben . En dat idereen van ons gelukkig word in zijn leven :)

Hej IBH,
prachtige column en ondanks niet vreselijk aanwezige onzekerheid ook met het klimmen der jaren toch wel een herkenbaar stukje.
Dank je wel,
Lisa

tijgertje0806
nou heb net je collum gelezen en vind het super ben net nieuw hier en dus dacht ga me eens verdiepen in wat de andere vrouwen hier meemaken soms is er wel eens twijfel dat het alleen maar aan je zelf leg maar tot nu toe blijkt dus dat dat het geval niet is wat we eifgenlijk al wel wisten maar door de onzkerheid de twijfel weer toe slaat dus om het kort samen te brengen super collum gr marianne

schitterende collum ben net nieuw hier en heb met een glimlach dit zitten lezen zo herkenbaar .bij mij is het geval dat ik heel stoer lijk ,door mijn humor alles weg wuif maar eigelijk een een heel lief watje ben maar door mijn onzekerheid dat masker opzet .En ja nu ik jou collum heb gelezen veel van mezelf terug zie terwijl het eigelijk niet zou moeten je bent wie je bent ,en ik denk als je hart op de juiste plek zit ,je humor ,je zelf kan en mag zijn je er uiteindelijk wel komt ..liefs maria

That's the spirit, girl! :-)