Al heel lang heb ik mijn mooie roze zwempak in de kast liggen en soms dan heb ik hem in handen als ik naar iets zoek wat ver achterin de kast ligt en dan kijk ik erna en denk ik : "Zal ik daar ooit eens in kunnen lopen zonder dat ik me rot voel? Dat ik daar gewoon in kan lopen zonder een handdoek of een ander kleed over me heen te gooien en te denken "Ik hoop toch zo dat niemand me uitlacht of rare howhowhow! lachjes maakt of dat het stil wordt als ik langs kom lopen. Als ik dan 10 meter verder loop en ik hoor dat er hard om me gelachen wordt!"
Het was half 1 toen ik richting het Groningse costa del sol fietste. Al fietsend naar de steiger waar ik meestal ging zitten zodat ik mensen me niet zo makkelijk zouden uitlachen. Aangezien je daar met hooguit drie man kan zitten.
Maar helaas, alle steigers waren op deze mooie dag bezet zag ik in de verte al vanaf mijn fiets. Ik zou dus op het gras moeten bivakkeren tussen meisjes in bikini die me zouden aanstaren vanuit hun matjes en boekjes. In mijn hoofd draaide ik al om en fietste ik al weer naar huis waar ik dan zou gaan zitten wachten op mijn vriend. Hier had ik mee om 3 uur op die betreffende plek afgesproken. Oww! Hier had ik absoluut geen zin in! Dat ik daar tussen wildvreemde mensen moest gaan liggen die ik niet kende. Het stuk erheen lopen en dan alles tot gereedheid brengen. Je tas leg je neer, dan pak je je handdoek die je netjes en voorzichtig zo langzaam mogelijk op die plek neer legt terwijl je nieuwsgierige blikken ziet met ' zou ze ook een zwemkostuum aanhebben onder dat jurkje?'.
Het zou op dat moment plaats moeten vinden dat ik mijn jurkje uit moest doen omdat het echt te warm was om daar te gaan liggen in een jurkje. Nee, daar had ik echt geen zin in!
Maar toen ik dit scenario door mijn hoofd liet gaan en mijn ogen nog eens goed de kost gaf, zag ik dat ik ook soms van een mug een olifant kan maken! Wat een onzin bedacht ik mezelf! Dat ik bang ben voor mensen die me uitlachen! Dat ik me laat kisten door starende blikken die kijken hoe ik eruit zie in een zwempak! Ow wee als ik merkte dat mensen naar mij staarden terwijl ik daar lag in mijn half ontblootte lijf! Ik zou ze een echte emmie-is-niet-bang-show geven en met een stralend gezicht mijn handdoek neerleggen en mijn jurk dan gelijk uit doen en al staand mij instaleren op mijn plek! Ha!
En terwijl ik dit scenario door mijn hoofd liet passeren fietste ik langs de plek waar ik die opkomende vrees voor had en plots, zag ik dat ik de stomste fout had gemaakt die ik maar kon maken. Voor mij verschenen drie bekende gezichten van oude school vriendinnen .... die ik aanzag voor de grote boze starende menigte ....
Geschreven door Emmie Wolting
De columns van Rubensdating worden geschreven voor de leden van Rubensdating en kunnen ook worden gelezen door niet leden, wij stellen het dan ook zeer op prijs als je deze column deelt met anderen om de gedachte achter de columns een groter bereik te geven.
Klik hieronder op 1 van de socialmedia icoontjes.
 |
